in Ephemeride quoque scribo: https://ephemerisnuntii.eu/ionathas.php
in martyrologio
Romano a.d. IX kal. Mar. sanctus Petrus Mauimenus refertur quibusdam Arabibus
qui ad eum aegrotum uenerant dixisse "omnis qui fidem Christianam catholicam
non amplectitur damnatus est sicut et Mahumet pseudopropheta uester" et
ideo ab iis necatus esse.
sanctus Ioannes Damascenus in de haeresibus libri parte 101 dicit

de quibusdam sex sanctis sanctus Eulogius in libri memorialis
sanctorum secundi parte quarta haec refert "hi sex uiri fortissimi et
praeclarissimi simul ad expugnandum hostem improbum descendentes omnes quasi ex
uno ore clamauerunt dicentes 'et nos sub eadem professione, o iudex, manemus
quapridem confratres nostri sanctissimi Isaac et Sanctius deciderunt; exerce
sententiam, crudelitatem exaggera, et in ultionem tui uatis totis exardesce
furoribus. quoniam Christum Deum ueraciter confitentes praeuium Antichristi et
auctorem profani dogmatis uatem uestrum esse profitemur. uosque letali suco
prophetismi eius infectos et uirulento praedicamine Zabuli propinatos aeterna
postmodum luituros tormenta scientes dolemus, uestramque orbitatem et
ignorantiam satis deflemus.' haec cum animoso spiritu sancti Dei professi sunt
statim decollari iubentur."
et in eiusdem libri parte decima quidam sancti haec iudici dixisse referuntur
"nulla, o arbiter, temporis affluentia lucris comparatur aeternis quorum
gratia hanc uitam despicientes per fidem Iesu Christi qua omnis sanctitatis
operator iustificatur eius denique in futurum benedictionis requie quae sanctis
promissa est nos potituros confidimus. omnem uero cultum qui a Christi
diuinitate dissentit nec profitetur sanctae trinitatis essentiam refutat
baptismum infamat Christicolas sacerdotio derogat omnino reprobum iudicamus,
pro nihilo rerum labentia computantes quae non diu subsistunt. quae autem
diligentibus se Christus promisit cum sint ineffabilia semper tamen indefessa
iugitate perdurant et nec oculis contemplantur nec aure captantur nec corde perpenduntur."
et de sancto Georgio haec referuntur "his oppido in professione sua demorantibus
lictoribus perimendos instituunt consules sospitem abire sanctum Georgium
decernentes pro eo quod iidem ipsi optimates et priores palatii nihil
conuiciorum proferentem eum aduersus uatem suum audissent. ille uero minister
egregius protinus ut se comperit derelinqui nec sub uno cum sociis ictu mucronis
perimendum institui 'cur,' ait 'o principes, de professione mea quam coram uobis
non protuli dubitatis aut putatis me de discipulo Satanae quidquam prosperum
cogitare? ego enim, ut uerius agnoscatis, illum angelum qui eidem praeceptori
uestro transfigurando se in spiritum lucis apparuit daemonem credo fuisse et
hunc cunctis abiectiorem hominibus adiudico, utpote diaboli credulum Antichristi
ministrum et uitiorum omnium labyrinthum qui non solum se uoragini barathri
immerserit uerum et uos sequipedas sua per inania instituta aeternis dedicarit
incendiis.'"
sanctus Thomas Aquinas in summa contra
gentiles 1.6.7 dicit "hi uero qui sectas errorum introduxerunt
processerunt uia contraria, ut patet in Mahumeto qui carnalium uoluptatum
promissis ad quorum desiderium carnalis concupiscentia instigat populos illexit.
praecepta etiam tradidit promissis conformia uoluptati carnali habenas relaxans
in quibus in promptu est a carnalibus hominibus oboediri. documenta etiam ueritatis
non attulit nisi quae de facili a quolibet mediocriter sapiente naturali
ingenio cognosci possint; quin potius uera quae docuit multis fabulis et
falsissimis doctrinis immiscuit. signa etiam non adhibuit supernaturaliter
facta quibus solis diuinae inspirationi conueniens testimonium adhibetur dum
operatio uisibilis quae non potest esse nisi diuina ostendit doctorem ueritatis
inuisibiliter inspiratum sed dixit se in armorum potentia missum quae signa
etiam latronibus et tyrannis non desunt....alios armorum uiolentia in suam legem coegit. nulla etiam diuina
oracula praecedentium prophetarum ei testimonium perhibent. quin potius quasi
omnia ueteris et noui testamenti documenta fabulosa narratione deprauat, ut
patet eius legem inspicienti. unde astuto consilio libros ueteris et noui
testamenti suis sequacibus non reliquit legendos ne per eos falsitatis
argueretur."
in hoc tractatu Thaddaeus Cozinius inter alia hanc thesin proponit hominem uerborum intelligentia usuque idoneo sic affici ut omnia ea quae ad eius institutionem necessaria sint opera sua perficere possit.
Gratianus in Decreti parte prima in distinctione XL dicit "si papa suae et fraternae salutis negligens deprehenditur inutilis et remissus in operibus suis et insuper a bono taciturnus, quod magis officit sibi et omnibus, nihilo minus innumerabiles populos cateruatim secum ducit primo mancipio gehennae cum ipso plagis multis in aeternum uapulaturus. huius culpas istic redarguere praesumit mortalium nullus quia cunctos ipse iudicaturus a nemine est iudicandus nisi deprehendatur a fide deuius, pro cuius perpetuo statu uniuersitas fidelium tanto instantius orat quanto suam salutem post Deum ex illius incolumitate animaduertit propensius pendere."
Innocentius papa III in sermone secundo qui ad consecrationem pontificis maximi pertinet, ut in patrologiae Latinae uolumine CCXVII in columna DCLVI refertur, dicit "in tantum enim fides mihi necessaria est ut cum de ceteris peccatis solum Deum iudicem habeam propter solum peccatum quod in fide committitur possem ab ecclesia iudicari. nam qui non credit iam iudicatus est."
Thomas Caietanus quem librum de comparatione auctoritatis papae et concilii scripsit in eius libri capite XXIII dicit "una media rationabilisque sententia est quod papa haereticus post duas monitiones deponendus est ipso Paulo apostolo hoc diffiniente ad Titum tertio 'haereticum hominem post unam et secundam correctionem deuita.'....idcirco papa haereticus post primam et secundam mo[ni]tionem delinquens in fide deuitandus est depositione."
Robertus cardinalis Bellarminus quem librum secundum de Romano pontifice scripsit in eius libri capite XXX dicit "est ergo quinta opinio uera, papam haereticum manifestum per se desinere esse papam et caput, sicut per se desinit esse Christianus et membrum corporis ecclesiae, quare ab ecclesia posse eum iudicari et puniri."
Franciscus Suarius quod opus de triplici uirtute theologica scripsit in eo opere 10.6.10 dicit "alii ergo fatentur, ecclesiam in casu haeresis esse pontifice superiorem, sed difficile hoc dictu est. nam Christus dominus papam constituit absolute supremum iudicem; canones etiam indifferenter et generaliter id affirmant; ac tandem ecclesia nullum actum iurisdictionis exercere ualet in papam neque confert illi potestatem eligendo sed personam designat cui Christus per se confert potestatem. quando ergo ecclesia papam haereticum deponeret, non ipsa tamquam superior id praestaret sed ex consensione Christi domini iuridice declararet eum haereticum esse atque adeo prorsus indignum pontificis dignitate tuncque ipso facto immediate a Christo deponeretur depositusque maneret inferior ac posset puniri."
hic narratur historia sancti Theodori Studitae qui monachus factus cum Constantinus imperator Constantinopolitanus VI Maria uxore in monasterium missa aliam uxorem ductam habere simularet indissolubilitatem matrimonialem defendebat.
in epistola 1.33 autem de papae primatu Theodorus dicit "quia Petro magno Christus Deus post caelorum regni claues etiam principatus pastoralis dignitatem dedit ad Petrum uel eius successorem quicquid noui in ecclesia catholica ab eis qui adducuntur ut a uero aberrent fit referendum est."
in testamento autem Theodorus dicit "non possidebis seruum aut in usum tuum aut in monasterii usum aut in agros hominem qui ad Dei imaginem factus est. hoc enim solis hominibus saecularibus concessum est sicut conubium." e qua sententia Theodorus tantum laudabilis est quantum seruituti aduersatur.
ut ab Iacobo Rubino didici, hic apud uniuersitatem Turicensem multa opera Latina inueniri possunt.
ut hic refertur, in hoc libro qui de matrimonio Christiano scriptus est praesertim in paginis 389 proximisque et in paginis 407-420 disseritur de Graecorum schismaticorum praxi et concilii Tridentini sessionis uicesimae quartae canone septimo.
ut hic refertur, sanctus Thomas Aquinas in Summa theologiae dicit "respondeo dicendum quod cum extraneis potest esse hominum conuersatio
dupliciter: uno modo pacifice, alio modo hostiliter. et quantum ad
utrumque modum ordinandum, lex conuenientia praecepta continebat. tripliciter enim offerebatur Iudaeis occasio ut cum extraneis pacifice
communicarent: primo quidem quando extranei per terram eorum transitum
faciebant quasi peregrini; alio modo quando in terram eorum adueniebant
ad inhabitandum sicut aduenae, et quantum ad utrumque, lex
misericordiae praecepta proposuit, nam Exod. XXII dicitur 'aduenam non contristabis' et XXIII dicitur 'peregrino molestus non eris'; tertio uero quando aliqui extranei totaliter in eorum consortium et
ritum admitti uolebant. et in his quidam ordo attendebatur. non enim
statim recipiebantur quasi ciues, sicut etiam apud quosdam gentilium
statutum erat ut non reputarentur ciues nisi qui ex auo uel abauo
ciues exsisterent, ut philosophus dicit in III Polit. et hoc ideo quia
si statim extranei aduenientes reciperentur ad tractandum ea quae sunt
populi possent multa pericula contingere dum extranei non habentes
adhuc amorem firmatum ad bonum publicum aliqua contra populum
attentarent. et ideo lex statuit ut de quibusdam gentibus habentibus
aliquam affinitatem ad Iudaeos scilicet de Aegyptiis apud quos nati
fuerant et nutriti et de Idumaeis filiis Esau fratris Iacob in tertia
generatione reciperentur in consortium populi; quidam uero quia
hostiliter se ad eos habuerant sicut Ammonitae et Moabitae nunquam in
consortium populi admitterentur; Amalecitae autem qui magis eis fuerant
aduersati et cum eis nullum cognationis habebant consortium quasi
hostes perpetui haberentur; dicitur enim Exod. XVII, 'bellum Dei erit contra Amalec a generatione in generationem'." (IaIIae 105.3)
Ioannes Paulus papa II quae epistola apostolica "Mulieris dignitatem" appellatur in ea epistola haec dicit:
"epistulae ad Ephesios auctor nullam percipit repugnantiam inter sic expressam adhortationem atque comprobationem illius rei 'mulieres uiris suis sint subiectae sicut Domino, quoniam uir caput est mulieris'. nouit auctor interpretationem hanc multo etiam altius inhaerentem moribus religiosisque traditionibus eius temporis comprehendi nouo modo debere atque impleri sicut ab iis qui sunt 'subiecti inuicem in timore Christi' eo magis quod uir dicitur caput mulieris sicut Christus caput est ecclesiae scilicet ut 'se ipsum traderet pro ea' atqui se ipsum tradere pro ea idem ualet ac uel propriam tradere uitam. sed cum in necessitudine Christi [et] ecclesiae subiectio solius ecclesiae sit, in necessitudine mariti [et] uxoris subiectio non est unius dumtaxat partis uerum prorsus reciproca".
contra illam autem thesin, quod in Christi ecclesiaeque relatione subiectio solius ecclesiae est sed in mariti uxorisque relatione subiectio non solius uxoris sed reciproca est, hic Iosua Cuschus (Kusch) haec argumentatur.
cum sanctus Paulus eo uocabulo Graeco quod est "hypotasso" utitur, ut in ad Romanos epistola 13.1, 5 et in ad Titum epistola 2.9 et in ad Ephesios epistola 5.24 et in ad Corinthios epistola prima 15.27-28, tunc importatur relatio alterius qui in ordine superior sit et alterius qui in ordine inferior sit.
in autem ad Ephesios epistola 5.21, ubi sanctus Paulus "hypotassomenoe alleloes" Graece dicit, ibi fortasse uidetur importari subiectio reciproca, e qua maritum se uxori et uxorem se marito subiicere oporteat. tamen id quod est "hypotassomenoe alleloes" non necesse est importare quemque generis participem se ceteris participibus omnibus et singulis subiicere. nam exempli gratia in apocalypsis libro 6.4 Graece dicitur "allelus sphaxusin" qua importatur non quisque generis particeps ceteros participes omnes et singulos interficere, quod fieri non potest, sed alii generis participes alios participes interficere. ergo cum sanctus Paulus "hypotassomenoe alleloes" dicit, dicere uelle potest alios Christianos se aliis subiicere, nec necesse est arbitrari sanctum Paulum dicere uelle duorum Christianorum utrumque alteri se subiicere.
porro sanctus Paulus in ad Corinthios epistola prima 15.27-28, ubi omnia Christo subiecta esse dicit, ibi ex omnibus dictis Deum Patrem excipit; nam Deo Patri ipse Christus se subiicit. namque Filius Patri se subiicit sed non Pater Filio. ergo ibi non est subiectio reciproca.
ergo cum sanctus Paulus id quod est "hypotasso" ad mariti et uxoris relationem adhibet, importatur non subiectio reciproca sed, ut illo uocabulo Graeco importari solet, relatio alterius qui in ordine superior sit et alterius qui in ordine inferior sit. et patet uter superior sit. nam sanctus Paulus exempli gratia Graece dicit "hos he ecclesia hypotassetae to Christo, hutos cae hae gynaeces toes andrasin" (ad Ephesios 5.24).
contra illam Ioannis Pauli papae II thesin etiam hae Leonis papae XIII et Pii papae XI sententiae memorari possunt.
nam Leo
papa XIII in ea epistola quae "Arcanum"
appellatur dicit "uir est familiae princeps et caput mulieris, quae tamen
quia caro est de carne illius et os de ossibus eius subiiciatur pareatque uiro
in morem non ancillae sed sociae, ut scilicet oboedientiae praestitae nec
honestas nec dignitas absit. in eo autem qui praeest et in hac quae paret, cum
imaginem uterque referant alter Christi altera Ecclesiae, diuina caritas esto
perpetua moderatrix officii."
et Pius
papa XI in ea epistola quae "Casti
connubii" appellatur dicit "cum hac eadem caritate reliqua
coniugii tam iura quam officia componantur necesse est ita ut non solum
iustitiae lex sed etiam caritatis norma sit illud Apostoli 'uxori uir debitum
reddat; similiter autem et uxor uiro.' firmata denique huius caritatis uinculo
domestica societate, floreat in ea necesse est ille qui ab Augustino uocatur ordo
amoris. qui quidem ordo et uiri primatum in uxorem et liberos et uxoris
promptam nec inuitam subiectionem obtemperationemque complectitur, quam
commendat Apostolus his uerbis: 'mulieres uiris suis' subditae sint 'sicut
Domino; quoniam uir caput est mulieris sicut Christus caput est Ecclesiae'. haec
autem obtemperatio non libertatem negat neque aufert quae ad mulierem tam pro
humanae personae praestantia quam pro nobilissimis uxoris matris sociae
muneribus pleno iure pertinet, neque obsecundare eam iubet quibuslibet uiri
optatis ipsi forte rationi uel uxoris dignitati minus congruentibus, nec
denique uxorem aequiparandam docet personis quae in iure minores dicuntur
quibus ob maturioris iudicii defectum uel rerum humanarum imperitiam liberum
suorum iurium exercitium concedi non solet, sed uetat exaggeratam illam
licentiam quae familiae bonum non curat, uetat in hoc familiae corpore cor
separari a capite cum maximo totius corporis detrimento et proximo ruinae
periculo. si enim uir est caput mulier est cor, et sicut ille principatum tenet
regiminis haec amoris principatum sibi ut proprium uindicare potest et debet.
haec dein uxoris uiro suo obtemperatio, ad gradum et modum quod attinet, uaria
esse potest pro uariis personarum locorum temporum condicionibus; immo si uir
officio suo defuerit uxoris est uices eius in dirigenda familia supplere. at
ipsam familiae structuram eiusque legem praecipuam a Deo constitutam et
firmatam euertere aut tangere numquam et nusquam licet."
ut hic in eo blogo qui "Rorate caeli" dicitur, Iosephus Germanus Bernardinus archiepiscopus Smyrnensis anno 1999 in episcoporum Europaeorum synodo de Mahumetismo haec scripsit:
pater sancte et eminentiae uestrae, quadraginta et duos annos in Turcia, cuius ciuitatis 99.9 partes centesimae Mahumetani sunt, iamdudum habito et Asiae minoris archiepiscopus sedecim annos iamdudum sum. interuentionis igitur meae materia praeuidetur: quod problema Mahumetismus in Europa nunc et in tempus mox futurum ferat. Palastrio episcopo et iis qui in hac synodo augusta de ea re iam locuti sunt gratias ago. ergo mihi necesse non est explicationes longas et interpretationes propinquas edere. interuentione autem mea praecipue aliquid a patre sancto cum humilitatis meae sensu peto.
ut breuiter et clare dicam, primum referam tria quae, cum a quo relata sint consideratur, re uera facta esse credi possunt. primum in conuentu approbato qui ad Mahumetanorum et Christianorum dialogum pertinebat Mahumetanus qui magnam auctoritatem habebat olim ad Christianos conuersus cum tranquillitate et fidentia dixit 'propter leges democraticas uestras uos inuademus et propter leges religionales nostras uobis dominabimur.' hoc credere possumus quia dominatio iam coepta est ex iis thaleris qui pro oleo commutati adhibentur non ut in Africae septentrionalis et orientis medii ciuitatibus pauperibus munera edantur sed ut meschitae et centra culturalia in Christianorum ciuitatibus in quas Mahumetani migrant et inter quas Roma fidei Christianae centrum inest aedificentur. quomodo non in his omnibus rebus clarum dilatationis et reciperandae terrae consilium uideamus? secundum in alio Mahumetanorum et Christianorum conuentu, qui ut solet a Christianis paratus erat, cum particeps Christianus illos Mahumetanos publice rogauisset cur Mahumetani ne semel quidem talem conuentum parauissent is Mahumetanus qui inter eos cum auctoritate agere non deficiebat his uerbis respondit: 'cur ita faciamus? uobis nihil est quod nos doceatis, et nobis nihil est quod discamus.' cum surdo dialogus? uerum est quod qualia uocabula sunt dialogus et iustitia et ratio mutua et quales ideae sunt iura humana et democratia talia uocabula et ideae Mahumetanis quam nobis penitus alia significant. quam rem autem puto omnes iam agnoscere et fateri. tertium Hierosolymis in monasterio Catholico erat et fortasse etiamnunc est famulus Arabs Mahumetanus. quippe qui uerax et benignus erat a monachis magni habebatur et eos similiter magni habebat. olim autem uultu maesto eis dixit 'duces nostri conuentu acto decreuerunt omnes infideles interficiendos esse. tamen uos oportet non timere. nam uos omnes interficiam sed non faciam ut patiamini.' nos omnes scimus nobis distinguendam esse partem minorem fanaticam et uiolentam a parte maiore ueraci et placida sed haec pars maior cum aliquid in eorum dei uel alcorani nomine imperatur semper quasi modo militari arte sine cunctatione progredietur. utique historia nos docet partem minorem certam parti maiori quae ad tacite desperandum procliuis sit uoluntatem suam imponere semper posse.
haec tria exempla quae rettuli nimis parui habere uel, quod peius est, irridere est eius qui mali ignarus sit. mihi enim necesse uidetur grauiter considerare quid ea exempla modo dramatico doceant. tamen pessimistam non ago, contra signa. nam Christianus pessimista esse non potest cum Christus surrexit et uiuit qui ab ullo alio propheta uel similiter asserta persona differens Deus est. uictoria ultima Christi erit sed Dei tempora ualde longa esse possunt et solent. nam is moram tolerat et peccatorum conuersionem opperitur. interim tamen ecclesiam uoco ad parandum et operandum ut eius regni aduentus properetur....
hoc finiens e peritia mea uos hortabor ne Mahumetanis umquam permittatur ut in ecclesia Catholica precentur, quippe quod iis apostasiae nostrae demonstrationi certae sit. uobis gratias ago.
"quantum enim pertinet ad hanc uitam mortalium, quae paucis diebus
ducitur et finitur, quid interest sub cuius imperio uiuat homo moriturus si
illi qui imperant ad impia et iniqua non cogant? aut uero aliquid nocuerunt
Romani gentibus quibus subiugatis imposuerunt leges suas nisi quia id factum
est ingenti strage bellorum? quod si concorditer fieret id ipsum fieret meliore
successu, sed nulla esset gloria triumphantium. neque enim et Romani non
uiuebant sub legibus suis quas ceteris imponebant. hoc si fieret sine Marte et
Bellona ut nec uictoria locum haberet nemine uincente ubi nemo pugnauerat,
nonne Romanis et ceteris gentibus una esset eademque conditio? praesertim si
mox fieret, quod postea gratissime atque humanissime factum est, ut omnes ad
Romanum imperium pertinentes societatem acciperent ciuitatis et Romani ciues
essent, ac sic esset omnium quod erat ante paucorum, tantum, quod plebs illa
quae suos agros non haberet de publico uiueret, qui pastus eius per bonos
administratores rei publicae gratius a concordibus praestaretur quam uictis
extorqueretur. nam quid intersit ad incolumitatem bonosque mores ipsas certe
hominum dignitates quod alii uicerunt, alii uicti sunt omnino non uideo,
praeter illum gloriae humanae inanissimum fastum in quo perceperunt mercedem
suam qui eius ingenti cupidine arserunt et ardentia bella gesserunt. numquid
enim illorum agri tributa non soluunt? numquid eis licet discere quod aliis non
licet? numquid non multi senatores sunt in aliis terris qui Romam ne facie
quidem norunt? tolle iactantiam, et omnes homines quid sunt nisi homines?"
(De ciuitate Dei 5.17)
Vergilii codex Vaticanus hic uideri potest.
"ideo
regna terrena et bonis ab illo [Deo] dantur et malis: ne
eius cultores adhuc in prouectu animi paruuli haec
ab eo munera quasi magnum aliquid concupiscant." (Sanctus Augustinus De ciuitate Dei 4.33)
hic in eo blogo qui "Rorate caeli" dicitur Robertus Matthaeus disserit de iis litteris quae in concilii Constantiensis sessione quarta editae "Haec sancta" dicuntur et, ut in huius libri pagina 443 refertur, sic scriptae sunt: "haec sancta synodus in Spiritu Sancto legitime congregata generale concilium faciens ecclesiam catholicam militantem repraesentans potestatem a Christo immediate habet cui quilibet cuiuscumque status uel dignitatis etiamsi papalis exsistat oboedire tenetur in his quae pertinent ad fidem et exstirpationem dicti schismatis et generalem reformationem ecclesiae Dei in capite et membris" quamquam dubium est infueritne litteris pristinis illud uerbum "fidem" necne. tamen earum litterarum Robertus dicit sententiam haereticam esse. quomodo autem concilium generale sententiam haereticam edere potest? haec a Roberto dicuntur uel referuntur: primum, eae litterae quae "Haec sancta" dicuntur definitio dogmatica non sunt; secundum, earum litterarum natura pastoralis et disciplinaria infallibilitatem non importat; tertium, quaecumque litterae traditioni contrariae sunt eae litterae reiiciendae sunt.
Sancti Pauli ad Corinthios epistola prima 7.3-6
uxori uir debitum reddat; similiter autem et uxor uiro. mulier sui corporis potestatem non habet sed uir; similiter autem et uir sui corporis potestatem non habet sed mulier. nolite fraudare inuicem nisi forte ex consensu ad tempus ut uacetis orationi et iterum sitis in id ipsum ne tentet uos Satanas propter incontinentiam uestram. hoc autem dico secundum indulgentiam non secundum imperium.
hic Ignatii Iosephi patriarchae Antiocheni III sententiae referuntur praesertim quod "etiam duces Catholici [qui in his ciuitatibus foederatis aut Europa habitant] a diurnariis et ducibus politicis hypocriticis uestris allectati nobis [ducibus Christianis Syrianis] dicere solent 'regimen Syrianum finiendum est'" sed "uobis nullum est ius quo ciuitati autocephalae quae etiamnunc in nationum unitarum societate agnoscitur uos immisceatis" et "duces politici occidentales dixerunt 'nobis democratia disseminenda est' sed qualem democratiam tali ciuitati disseminatis in quali ciuitate religionis et politiae separatio ignota est? nam ubi nulla est ea separatio ibi nulla erit democratia sed tandem eueniet ut eorum qui Mahumetani non sunt iura adimatis. ea autem qualis democratia est?"
Carolus Caputius archiepiscopus Philadelphiensis hic de sacra communione inter alia praecipit quod "iis qui diuortio facto in conubio ciuili secundo sunt fratris et sororis modo cohabitare suscipere necesse est ad hoc ut ii reconciliationem in sacramento paenitentiae accipiant, quod sacramentum deinde ad Eucharistiam uiam aperiat."
hic disseritur de machina Aegilana quae annis 150-100 ante Christum natum Rhodi facta praedicere poterat ubi stellae futurae essent.
Obianuiua Eceocha (Obianuiu Ekeocha) sic pipauit: "ita dicit cardinalis Marx: 'ecclesiam oportet hominibus homosexualibus dicere se paenitere.' care Domine, adiuua quaeso episcopos Africanos ut contra anni 2016 haeresim pugnent."
ei autem Guilfridus cardinalis Napier sic respondit: "Deus nos adiuuet! proxime nos oportebit dicere nos paenitere quod moechiam peccatum esse docebamus. dicta rectitudo politica est maxima haeresis hodierna."